1. Ανίχνευση υπόγειων υδάτινων ρευμάτων με χάρτη ή φωτογράφιση του εδάφους.

2. Οριοθέτηση υδάτινων ρευμάτων απευθείας στο ερευνητέο έδαφος.

3. Προσδιορισμός βάθους και πάχους του υδροφόρου ορίζοντα και κατεύθυνσης κίνησης νερού.

4. Μέτρηση με ραβδοσκοπία του ρυθμού ροής και όγκου νερού που διέρχεται από τη διατομή της ροής του νερού ανά μονάδα χρόνου. Για παράδειγμα, λίτρα ανά λεπτό ή λίτρα ανά δευτερόλεπτο.

5. Ανάλυση νερού κατά προσέγγιση:

• Πόσιμο,
• πόσιμο μετά το φιλτράρισμα,
• ραδιενεργό,
• Κατάλληλο μόνο για πότισμα φυτών.

6. Εύρεση ενός χώρου γεώτρησης όπου η φλέβα νερού με τον υψηλότερο ρυθμό ροής, μεταξύ όλων στο ερευνητέο έδαφος, διασταυρώνεται με άλλες φλέβες νερού που βρίσκονται σε άλλα βάθη.

Είναι καλά να χρησιμοποιούνται τα νερά πολλών φλεβών νερού με μία γεώτρηση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερο συνολικό ρυθμό ροής. Επιπλέον, συχνά, μετά από λίγο, όταν μετατοπίζονται τα στρώματα γης, η γεώτρηση μένει χωρίς νερό. Σε περίπτωση που αντλούμε νερό από πολλά ρέματα με μία γεώτρηση, ο κίνδυνος αυτός ελαχιστοποιείται.